{t4TsUk1} 今日の僕は昨日よりも少しだけ強いはず - Trial : w-inds.

รีพอร์ตนี้ เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา  อาจมีตกๆขาดๆเกินๆไปบ้าง มีความรู้สึกส่วนตัวปนไปด้วย

ก็จะพยายามเขียนเท่าที่สมองจำได้นะคะ 

(ยาวนะเออ ดังนั้น ขอคอมเมนต์ที่สมน้ำสมเนื้อกันด้วยนะคะ) 

- Song List -

Can't get back

Top Secret

Yes or No

Don't Remind

+MC1+

Love is the greathest thing

Color Me

New day

Close to you

Hybrid Dream

You are...

Upside down

Deny

Hush

Dance Bridge

Game

Crazy for you

+MC2+

Everyday

Urband Dance

Rain is Falling

+Uncore+

Shiki

Boogie Woogie 66

ในที่สุดก็ได้กลับไปญี่ปุ่น 

ในที่สุดก็ได้ไปหาวินส์ที่ญี่ปุ่น

ตอนไปถึงฮอลล์นี่แบบ โอววววว มาถึงแล้ววววว ตื่นเต้นๆๆๆ

หันไปดูตารางอิเวนท์ อ๊ากกกกกกกกกก ไม่ได้ฝัน ไม่ได้ละเมอเว้ยยยยยยยยย

โชคดีค่ะ ได้นั่งชั้นแรก วันแรกไกลจากเวทีหน่อย แต่ก็เห็นท่าชัดดี

วันที่สอง อยู่ห่างจากเวทีประมาณ 200 เมตร อยู่ฝั่งริวด้วย (อร๊ายยยยยยย)

ถ่ายจากตรงที่นั่งวันแรก

หันซ้าย หันขวา สตาฟฟ์ยังไม่มา แชะ!!! (ลักกี้ ><)

     เข้าไปนั่งรอสักพัก ม่านสีฟ้าก็เปิดออก แล้วก็พาพวกเราเที่ยวคฤหาสถ์หลังงามตอนกลางคืน

ใหญ่ อลังการ สมกับ สวีทแฟนตาซีจริงๆ

พาเที่ยวจบแล้ว ก็หยุดที่หอนาฬิกา เสียงเข็มวินาทีดังลั่น

แล้วทุกคนก็ปรากฏตัว ใส่หน้ากากกันทุกคน

เสียงเข็มวินาที ก็แน่นอน Can't get back

ตอนแรกเสียงเคตะขึ้นจมูกแปลกๆ นึกว่าเป็นหวัด

แต่พอร้องถึง pride.... ทั้งสามคนก็ถอดหน้ากากออก (อย่างเท่)

เสียงเคตะก็กลับมาเป็นปกติ

(พี่เฮตอนนี้ผมดำ ยาวประบ่าแล้ว พี่แกเลยมัดรวบไว้

พี่คะ ขอโทษนะคะ แต่สาวมากเลยอ่ะ โฮกกกกกกกกกกก)

     จบ can't get back กำลังตั้งใจฟังเสียงเข็มวินาที แต่ก็ตกใจจนสะดุ้ง

มีเสียงเหมือนแก้วแตก (เดาว่าน่าจะเป็นกระจก) แล้วก็ขึ้น Top Secret

รปภ.ออกมาส่องไฟตรวจหา และหนุ่มๆค่อยๆเลื่อนหนีลงมาข้างล่าง

แถมจอข้างหลังยังเป็นเหมือนเรากำลังวิ่งหนีอยู่บนทางเดินเถื่อนๆอีก

    ต่อด้วย Yes or No ที่ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในผับ

เพลงนี้ลืมดูท่าไคลแมกซ์ คิส ชิโย เลย

เพราะมันแต่มองตามเคตะที่เหมือนจะลงมาเล่นกะเอฟซี

แต่ก็แค่มายืนอยู่ตรงขอบเวที ตรงตำแหน่งริว...

(เคตะขโมยซีน TT^TT)

แต่ชอบตรง I don't know why จอข้างหลังเป็นสีขาวล้วน

แล้วทุกคนใส่ชุดดำ โอ้ว อาร์ตดีแท้

     จบเพลงนี้ แดนเซอร์ก็เข้าไปเปลี่ยนชุด เหลือแค่3คน

เพลงใหม่ Don't Remind (ที่กลับมาก็ยังคงร้องได้แค่ Baby don't remind me...อะไรต่อวะ)

จอข้างหลังพี่เฮกับริว เป็นผู้หญิงตัวม่วงๆเต้น (ตัวม่วงๆ...)

     ช่วง MCแรก  ไม่มีแนะนำตัว นอกจากบอกว่า w-inds.ครับ

แล้วก็ถามสารทุกข์สุกดิบกันไป สบายดีมั้ย เป็นไงบ้างงง

วันแรกดูเกร็งๆ พี่เฮยังบอกเลยว่า วันนี้เล่นที่โตเกียว ตื่นเต้นมากๆเลย

ริวก็บอกว่า วันนี้อย่าคิดมากนะ มาสนุกกันเถอะ (คงไม่ต้องบอกเนอะว่าคิดมากเรื่องอะไร)

(วันนี้ริวดูซึมๆ เคตะยังบอกว่า วันนี้นายพูดน้อยจัง แต่พี่เฮรั่วจนน็อตหลุด)

วันที่2 ค่อยฮาหน่อย

(ที่เขียนไป แงะมาจากเมมในสมองที่พอจะจำได้บ้างไม่ได้บ้าง แปลอาจผิดบ้าง โปรดอภัย)

ริว   "สวัสดีครับ สบายดีมั้ย ก็...รู้จักกันอยู่แล้วเนอะ" 

FC   "ไม่รู้จัก......."

ริว   "รู้จักกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

FC   "ไม่รู้จากกกกกกกกกกกก"

ริว   "ครับ ก็...คนที่ไม่รู้จัก  w-inds.ครับ คนที่รู้จักอยู่แล้ว  w-inds.ครับ

ทั้งคุณผู้หญิงและผู้ชาย  w-inds.ครับ คนที่มาดูไลฟ์ตั้งแต่เมื่อวาน ที่เพิ่งมาครั้งแรกด้วย

และคนที่ตามมาตลอด  w-inds.ครับ"

เคตะ    "(แตะไหล่ริว) วันนี้นายพูดมากจังนะ"

ริว       "(หันไปมอง).....คนที่....."

เคตะ   "(จับไมค์ริว) พอๆๆๆๆ"

     แล้วก็เริ่มทักทาย ชั้น1เป็นยังไง ชั้น2ล่ะ พี่เฮกับริวก็พลัดกันเรียก ให้เอฟซีกรี๊ดตอบเล่นๆ

สองคนหันมามองเคตะแบบ นายยังไม่ได้พูดเลย เคตะก็เลยเอามั่ง

ปรากฏเสียงกรี๊ดถล่มทลาย เอฟซีคนนึงบนชั้นสองแรงมาก

กรี๊ดไม่หยุด กรี๊ดคนเดียวอีกต่างหาก สามคนยังบอกเลยว่า สุดยอด

เคตะยังมีการ เสียงกรี๊ดแต่ละชั้นดังมากเลย ถ้าพร้อมกันจะดังขนาดไหน

(เอฟซีอยากจะกรี๊ดพร้อมกันจะตาย แต่ไม่มีใครส่งคิวให้กรี๊ด กร้ากก)

     จบMC ไฟก็ดับลง ฝ่ายแบนด์ก็เล่นเพลงให้ฟัง คลอกะแสงสี รอหนุ่มๆเปลี่ยนชุด

แล้วอินโทร Love is the greathest thing ก็ดังขึ้น

แดนเซอร์ก็เดินขบวนออกมา ชุดเหมือนทหารในเรื่อง Alice in Wonderland

สีแดงๆ แถมถือหอกสีแดงๆมาด้วย

พอเริ่มเต้น จอข้างหลังเป็นพวกไพ่ ชัวร์เลย อลิส อิน วันเดอร์แลนด์ชัดๆ

หอกที่แบกมาก็เอามาใช้เต้นด้วย เลิศ!!! (เพลงนี้เปลี่ยนท่าบางส่วน)

     ต่อด้วย Color me ที่จอข้างหลังก็คัลเลอร์ฟูลไม่แพ้กัน

ท่ายังเหมือนเดิม แต่ไม่มีหมุนๆแขนตบแปะแล้ว

แต่เราก็ยังคงเต้นตาม ชักแขนตาม โอ้ว มันส์สุดยอด

ต่อด้วย New day ธีมเพลงนี้เป็นละครใบ้

มีช่วงนึง ปิดไฟบนเวที แล้วเสื้อสีขาวของแดนเซอร์ก็เรืองแสงออกมา

ทำเป็นรูปตากับปาก เหมือนเวทีมีตากับปาก กวาดตามองคนดู แล้วพูดอะไรสักอย่างด้วย

     มันส์กันเหงื่อโทรมกายแล้วก็เปลี่ยนอารมณ์มาซึ้งๆกับ Close to you

ซึ้งมากกกกก แบบว่าเพ้อไปเลย แล้วก็ต่อด้วย Hybrid Dream เพ้อกันให้ตายไปข้าง

ชอบท่าเพลงนี้มากๆเลย ทุกคนยืนเป็นวงกลม หันหน้าออก มีกางแขนทำเหมือนเป็นเครื่องบินด้วย

     จบเพลงนี้ก็ต่อด้วย You are...เพลงนี้ตอนแรกมีเล่นละครให้ดูด้วยล่ะ

แดนเซอร์แต่งตัวเป็นพนักงานบริษัทดวงซวย ที่ทำอะไรก็วืดไปซะทุกอย่าง

มาส่งงานให้เจ้านาย (แดนเซอร์หญิง) ก็โดนว่ากลับมา

 w-inds. เลยไปให้คำแนะนำว่าควรเปลี่ยนแปลงตัวเองยังไง

ครึ่งหลังของเพลงก็เต้นกันต่อ แอบเพ้อไปนิดหน่อยตอนริวแรพ

    ต่อด้วยเพลงที่เป็นประเด็นร้อน Upside Down (สมชื่อ)

เพลงนี้เหมือนอยู่ที่คอนโด  ผู้หญิงง่วนกับการทำอาหาร หนุ่มๆก็จัดปาร์ตี้ตามประสาผู้ชาย

เคตะกับริวนั่งอยู่บนโซฟา พี่เฮยืนอยู่ข้างหลัง ท่านั่งแบดบอยได้ใจมากๆ

แน่นอน ตรงที่เป็นประเด็นถูกตัดออก แต่ก็ยังมียกกระจกฝ้าๆขึ้นมา

แดนเซอร์ชาย(ที่คาดว่าตอนแรกเป็นเคตะแต่ก็เปลี่ยน) กับแดนเซอร์หญิง

ค่อยๆเดินเข้าหากัน เหมือนจะจุ๊บกัน แล้วก็วิ่งหายไปหลังเวที สักพักก็กลับมาเต้นต่อ

แดนเซอร์หญิง สุมิเระ กับ มิโอะ เต้นเก่งมากกกกกกกกกกกก

สวย หุ่นดี เต้นเก่ง แบบว่า สมแล้วที่ได้รับคัดเลือกให้มาเต้นกับ w-inds.

แบบว่า ปลื้มมากๆ เต้นสวยจังเลย โฮกกก ปลื้มมมมมมม

(อย่าให้ความอิจฉากลบตาจนมองไม่เห็นความสามารถ)

     แล้วก็ต่อด้วย Deny ที่ทำทำนองใหม่ เพราะกว่าเดิมขึ้นไปอีก

จอข้างหลังก็เป็นกลุ่มดาวต่างๆ เหมือนแบบ อธิฐธานกับกลุ่มดาวว่า

" I wish that you were here...." โฮกกกก จะทำให้เพ้อไปถึงหนายยยยยย

พอจะมันส์ก็มันส์หยดติ๋ง....

     จบเพลงนี้ หนุ่มๆก็หนีไปเปลี่ยนชุด ปล่อยให้สาวๆเพ้ออออออกันไปสักพัก

ก็เปิดไฟสีม่วง(ทำไมต้องม่วง...) Band Bridge ก็เล่นเพลงให้ฟังรอเวลา

แล้วก็ Hush! ที่แดงงงงมาก ทั้งชุด ทั้งจอข้างหลัง ไฟลุกท่วม ร้อนแรงสุดๆ

ใกล้ๆจบเพลงก็ตัดเป็น Dance Bridge ที่ช่วงนี้มีแต่พี่เฮกับแดนเซอร์โซโล่

    พี่เฮยังคงแดนซ์บริดจ์ได้ประทับใจมากๆ ท่าไคลแมกซ์หนึ่งวิของพี่แกก็ประทับใจมากๆ 

(ท่าอะไร รอดูเองนะ แต่แนะนำให้เตรียมทิชชู่ไว้เยอะๆ ฮึฮึฮึ แต่ชุดพี่แกพาเครียด)

    มันส์ๆกับแดนส์บริดจ์อยู่ ก็ต่อด้วย Game ที่เปลี่ยนท่าใหม่หมดเลย ใช้คอเยอะมาก

เพลงนี้ให้ฟีลเหมือนอยู่ในคาสิโน มีเคตะเป็นเจ้าพ่อ สุมิเระกับมิโอะก็ออกมาเต้นใช้เก้าอี้

ประทับใจบูทหนังแก้วแดงของชีทั้งสองสุดๆ แรงงงงงงงงงงงงงง

Dance Bridge ของริวมาอยู่ในเพลงนี้ ฮียังคงพริ้วต่อเนื่องจากคอนปีที่แล้ว (ฮา)

     ต่อด้วย Crazy for you ที่ยังคงความเซ็กซี่ได้คงเส้นคงวา Dance Bridgeของเคตะอยู่ในเพลงนี้

เคตะเปลี่ยนไป อ๊ากกก เท่โคตรรรร แถมมีการแอบเลิกเสื้อให้ดูอีก แหมๆๆๆๆ

     MC 2 วันแรก เคตะเข้าไปดื่มน้ำ ริวกับพี่เฮก็ตอบเสียงกรี๊ดของแฟนๆ ไฮๆๆๆๆ ไปเรื่อยๆ ฮาดี

พอเคตะกลับมา พี่เฮก็ไปบ้าง เคตะตีก้นริวตามธรรมเนียมหนึ่งที

ริวก็เลย ฮัมเพลงออกมา เป็นท่อนที่เคตะเต้นไม่ได้(มั้ง) กีต้าร์ข้างบนก็เห็นดีเห็นงามด้วย ก็เลยดีดให้

ริวเลยใส่ต่อ    "เนี่ย ข้างบนเขายังทำได้ ทำไมนายทำไม่ได้ล่ะ"

เคตะ  "โธ่ ดีดกีต้าร์ชั้นก็ดีดได้"

ริว   "มิจิชิรุเบะอ่ะสิ"

เคตะ  "นายล่ะ อะไรๆๆก็ อีเนอร์จี้ๆๆๆ  (ละครหลังข่าว กร้ากกกกกกกกกกก)

อืมมม แต่พวกเราก็มีช่วงโซโลเยอะเหมือนกัน น่าจะเอากลับมาทำอีกรอบนะ"

จังหวะนี้พี่เฮกลับมาพอดี เคตะหันไปเนอะกับพี่เขา แต่พี่เขา หือ? กลับมา (กร้ากกก)

ริว  "เขาเพิ่งกลับมา จะรู้มั้ยว่าตะกี้คุยอะไรกัน"

   พยายามตั้งใจฟังนะ แหมมม ขุดกันขึ้นมาจัง ดักแก่กันจริง

แต่พอพี่เฮกลับมา แล้วเห็นชุดพี่แกคือ ตั้งใจฟังไม่ไหวแล้ว

ทนไม่ไหวแล้ว ขอฮาหน่อยเถอะ

พีแกแบบว่า หมวกแก็ป ดำๆทองๆ เสื้อดำปักเลื่อมทอง กางเกงหนังแก้วสีดำ คล้ายกางเกงฟุตบอล

เลกกิ้งดำ  ใส่รองเท้าแดง  พี่ขา บีบอยสุดๆ

(แรงกว่านั้นคือ วันต่อมามีคนแต่งแบบเดียวกันมาดูคอน......เลิศ!!!)

   ส่วนวันที่2 มีเสียงเอฟซีตะโกนเรียกอยู่บ้าง ประปราย

ริว  " ไฮ ฮายไฮ อืมมมม ซี้ดดด โซเดสุ(อย่างนั้นแหละ) .....โซเดสเน่(อย่างนั้นล่ะเนอะ)... 

เอฟซี  "อิ้ม!!!"

ริว    "โตเกียว!!!!!!!!!"   (หมดมุขอ่ะสิ ริวเอ้ยยย)

เอฟซี "กรี๊ดดดดดดด" (กระหึ่ม)

(แบบนี้สัก3รอบได้)

เคตะ   "ฟุขุโอกะ!!" (ถ้าฟังไม่ผิดนะ)

เอฟซี  "กรี๊ดดด"   (ประปราย)

ริว       "เรียกหาซะไกล"

เคตะ   "แหม ก็ไม่ใช่คนโตเกียวนี่นา"

พี่เฮ     "ฮอกไกโด"

เอฟซี   "กรี๊ดดดดดดดดด"

   หลังจากนี้เอฟซีก็เริ่มตะโกนชือจังหวัดตัวเองออกไป ก็เล่นกันไปเรื่อยๆ (อยากตะโกนไทยแลนด์ใจจะขาด)

พอชักยาว ริวเลยรวบ "ญี่ปุ่น!!"

เคตะ   "วันนี้คนไต้หวันก็มานะ"

เอฟซีไต้หวัน  "กรี๊ดดดดดดดด"

ริว   "เออ ยังไงก็เป็นมนุษยชาติเหมือนกันนะแหละ เอ้า มนุษย์!!!!"

เอฟซี  "กรี๊ดดดดดดดดดด"

    แล้วพี่เฮก็ชวนเปลี่ยนประเด็น พี่แกเล่าว่า

เมื่อวาน กลับไปแล้วได้ลองเล่นเกมส์ใหม่  ก็เล่นได้ถึงเลเวลโน้น นี้ บลาๆๆๆ (ไม่เล่นเกม ไม่รู้เรื่องง่ะ)

เคตะก็แซวกลับ "อย่าคิดว่าลีดเดอร์คลั่งเกมส์นะครับ เขาคลั่งเรื่องเต้นอย่างเดียวครับ"

ริวก็แซวต่อ   "อืม ใช่ ไม่ได้คลั่งเกม" แล้วก็พูดอะไรต่อกับพี่เฮ ที่น่าจะเป็นศัพท์ในวงการเกมส์

เคตะชวนคุยบ้าง  "เมื่อวานผม..."

ริว    (กระแอม)

เคตะ    "คือผม..."

ริว   "พอเถอะ(เสียงเข้ม)"    พวกแกทำอะไรก๊านนนนนนนนนนน

เคตะ   "(โค้งขอโทษริวทีนึง O.O) ผมก็กลับไปเล่มเกมเก่าๆ สตรีทไฟเตอร์"

      แล้วก็แซวกันต่อไป เก่าเนอะ เคตะเป็นเทพเกมนี้ อะไรก็ว่าไป แล้วก็เปลี่ยนประเด็นไปเรื่องมุขตลก

พี่เฮก็จัดท่าประหลาดๆมาให้1ดอก พอถามว่าไปเลียนแบบใครมา พี่แกก็ตอบอย่างภาคภูมิใจว่า

"ออริจินัลครับ"   กร้ากก

     เคตะก็บอกให้ริวทำมั่ง ริวบอกว่า จะทำหน้าหมาโกรธ ซึ่งแน่นอน ใครไม่อยู่ข้างหน้ามองไม่เห็น

แถมรอบนี้ก็ไม่มีกล้องซูมอีกต่างหาก เคตะเลยใส่

"ข้างหลังจะเห็นได้ไงล่ะ ไม่มีใครขำเลยเห็นมั้ย"

"เรื่องแบบนี้มันก็ขึ้นอยู่ที่แต่ละคน"    (ชะอุ้ย...)

    พี่เฮบอกให้เคตะทำบ้าง เคตะกำลังจะทำ ริวก็ขโมยซีน หัวเราะเสียงใสๆเหมือนนางเอกการ์ตูน

เอฟซีกรี๊ดกันลั่นฮอลล์

   สักพัก ริวก็บอกว่า "เพลงต่อไป Everyday นะครับ เพลงแห่งความรักชั่วนิจนิรันดร์ ช่วงสุดท้ายแล้ว

เชิญฟังครับ"

เอฟซีก็ร้อง เอ๋!!!!!!!!!!!!!!!

    ตอนแรกนึกว่าจะจบซึ้งๆด้วย everyday แต่ก็ต่อด้วย Urband Dance จอข้างหลังเป็นตึก

ไม่มีแสงเลเซอร์ยิงเหมือนคอนปีที่แล้ว แต่โชกพี่เฮยังคงทำงานได้เต็มประสิทธิภาพ (ฮึฮึฮึ)

ต่อด้วย Rain is fallin' เสื้อของเคตะ พี่เฮ ริว เรืองแสงออกมา ส่วนแดนเซอร์ติดไฟที่หมวก

จบเพลง ทุกคนยืนค้างในท่าจบ หอนาฬิกากลับมา เสียงเข็มวินาทีดังเล่นอีกครั้ง

พอเข็มยาวขี้เลข12 เข็มสั้นเลข 6 เสียงนาฬิกาก็ดังเหง่งหง่าง พร้อมกับม่านที่ปิดตัวลง

   เอฟซีก็ตะโกน อังกอร์ๆๆๆๆ พร้อมกัน ผ่านไปนานพอสมควร ม่านก็เปิดอีกครั้ง

Shiki 

w-inds.ยืนร้องเฉยๆ แต่ตรงท่อน โมชิโมะ อิสึกะ ริวร้องเดี่ยว ท่อนต่อมา พี่เฮก็ร้องด้วย

แต่วันที่สอง ก่อนถึงท่อนริวร้อง เคตะผายมือไปทางริว

พอจะถึงท่อนพี่เฮ เคตะก็โค้งให้เหมือนขอเต้นรำ (โฮกกกกกกกกกกกกก)

แล้วมีท่อนนึง เคตะกับริวเต้น แต่พี่เฮไม่เต้นตาม พี่แกบอกว่า กะทันหันไป เลยเต้นตามไม่ทัน

Bookie Wookie 66

ตอนแรกยืนร้องเฉยๆ สักพักพี่เฮเริ่มอยู่ไม่สุข เริ่มหมุนตัวเต้นบัลเลย์ เฮียรั่วไปเรื่อยๆ

แต่ที่ทำอึ้งที่สุดคือ "พี่เฮเซิ้งโลมาของโปงลางสะออน!!!!!!!!!!!!!"

หันข้างด้วย!!!!!!!! ไปเห็นมาจากหนายยยยยยยยยย!!!!!!!!!

ยืนร้องได้สักพัก ก็แนะนำแดนเซอร์ทีละคน แล้วก็เต้นรวมกันอีกรอบ

(แต่วันที่สอง พี่เฮไม่รั่วแล้ว ว้า...) 

อังกอร์วันที่2 ริวทำอึ้งต่อจากชุดพี่เฮ

เพราะริวเล่นใส่กางเกงปีนเขาสีดำแถบส้ม กับรองเท้าสีเดียวกันออกมา

แถมข้างในใส่บอดี้สูทเตรียมพร้อม

(จบคอนจะไปไหนต่อเหรอ......)

ตอนบอกลา

     วันแรก ทุกคนร้องเรนอีสฟอลลิ่งพร้อมกัน ประทับใจมากๆเลย

     วันที่2  เนื่องจากบ้านทาจิบานะมา  พออังกอร์จบกลุ่มนี้ก็เดินออกไปก่อน  w-inds.ก็ถ่วงเวลาให้

ก็ชวนคุยประมาณว่า เจอกันปีหน้านะ จะพยายามให้มากกว่านี้

เอฟซีก็ตะโกนขึ้นมาว่า โม่อิกไกๆๆๆๆ (ขออีกรอบ)

 w-inds.ก็ปรึกษากัน  สักพักเคตะก็บอกว่า

"อ่ะได้ๆๆๆ อ๊ะ ไม่ได้ๆๆ ไม่ได้แล้ว ขอโทษนะครับ"

แอบเสียดายเล็กๆ (ท่าทางจะหมดเวลามั้ง)

    ก่อนเข้าเวที ริวจุพูดอะไรสักอย่าง แต่เคตะหันไปหา แล้วโน้มตัวลงมาเอาความสูงกดดัน (ที่ชวนจิ้นมากๆ)

 แล้วสองคนก็โบกมือบ๊ายบาย  หายเข้าไปหลังเวที

Thanx

- พ่อกับแม่   ที่ปล่อยให้ลูกไปล่าฝันที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว

ทั้งๆที่คิดว่าคงไม่ให้ไปเพราะปฎิทินมหาลัยเลื่อน (หลังจากจองตั๋วเครื่องบินและตั๋วคอนไปแล้ว)

 แต่ก็ยังให้ไป ขอบคุณค่ะ

- w-inds. สำหรับทุกๆอย่าง ทุกเสียงเพลง ทุกท่าเต้น ทุกรอยยิ้ม ทุกหยาดเหงื่อ ทุกความพยายาม

ทุกความเหนื่อยยากลำบาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกนายต้องเผชิญเพื่อพวกเรา ขอบคุณจริงๆ

- R.ซัง ที่มีส่วนช่วยให้ได้ไปตามฝัน

- S.ซัง และ A. ซัง ที่ให้คนบ้าดีเดือดคนนี้ตามไปด้วย ขอบคุณที่คอยดูแลตลอดทริป

(ถึงจะซนแอบไปโทรศัพท์ตู้ตอนดึกๆก็ตาม กร้ากกก)

- บุคคลลึกลับ ที่ซื้อตั๋วคอนให้ ขอบคุณค่ะ

- แนต อีฟ ที่ตามไปส่ง ทั้งๆที่บินดึกแท้ๆ ยังตามมาส่ง ยันตีสอง แต๊งว่ะ

- พี่จุ๋ม ที่โทรมาอวยพร ขอโทษที่ไม่ได้คุยด้วยโดยตรงนะคะ กำลังงงกับกระเป๋า

- ทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านจนจบ เก่งมากๆเลย

อย่าลืมคอมเมนต์ด้วยล่ะ